Thursday, September 29, 2016

எனக்கு கிடைத்த புதையலே!!

பற்கள்
பளிச்சிட....

கருமையான கண்களும்
கலந்து சிரித்துப்   போட்டியிட.....

வில்போன்ற புருவம்
வீம்பு கொண்டு வானவில்லாய் மெருகேற்ற....

கன்னம் சிவந்து
கிண்ணத்துசாந்தாகிஇருந்தது!

எடுப்பான நாசி
துடிப்புடன் நிற்க...

இதழ்கள் இணைபிறிந்த சிரிப்பில்  சிவப்பு ரோஜா
இதழ்களாய் குளிரவைக்க....

முகவாய் பளபளப்பில்
முழுமதியே போல் தோன்ற...

அயர்ந்துபோனேன்
அத்தனை அழகுககளுக்கும்
ஆதாரத்தை அறிந்துவிட்டதால்....

"ஆஹா... எவ்வளவு அழகு  ??"
ஆன்லைனில் ஆர்வத்துடன்  சொன்ன அம்மாவிற்கு 
அளவாய் தலையசைத்து  ஆமோதித்தேன் பிரமையில்!

அம்மாவின் புன்னைகையில்
என்மேல் கொண்டிருக்கும் நம்பிக்கை மிளிர்ந்தது!

தங்கையும் சொன்னாள்
தாங்கவொண்ணா சந்தோஷத்தில்
"ஆல்  தி பெஸ்ட் அண்ணா"

புதையலாய் எனக்கு கிடைத்த
பொக்கிஷம்...

கண்களில்
கர்வம் பொங்குகிறது!

கனவிலும்
காணக்கிடைக்காத  அழகு...

 இதோ இன்று
என் கைகளில்...

என்  ஆராய்ச்சி கல்வியின் ஒளிமயமான
எதிர்காலமாக
எனக்கு கிடைத்திருக்கும்...

உலகையே ஆட்டிப்படைக்கப்போகும்
உன்னத அழகுள்ள
பழங்கால பெண்ணின் சிலை! 

Wednesday, September 28, 2016

ருசிகண்ட பூனையானேன்!

சித்திரை மாதம்
கத்திரி வெய்யில்... 

தலையை ஊடுருவி 
தயவின்றி தகித்தது! 

புற்களும் வெப்பத்தால் 
பொசுங்கின பூமியில்! 

தள்ளாத வயதாகிவிட்டாலும் 
தலைப்பாகை கட்டி....

கண்களில் கருப்புக் கண்ணாடியுடன் 
கைகளால் தள்ளுவண்டியில்..... 

இழுத்து வந்தேன் ஜில்ஜில் ஐஸ்க்ரீமை 
கழுத்தில் வழியும் வியர்வையுடன்!

முதுகு முழுதும் ஈரமாகி வழிய.... 
முகத்தை துடைத்து கைத்துணியும் ஈரமாகியது! 

பகல் வெயிலை சிறிதும் சட்டை செய்யாத 
பிள்ளைகள் ஓடி வந்தனர்!

"ஐஸ்க்ரீம் தாத்தா!" என கத்தியவாறே 
ஐந்து ரூபாய் தாள்களுடன்! 

வெயிலிலும் குளிரடித்தது மனதில் 
வெட்ட  வெளி  மலர் தோட்டம் போலானது! 

மகிழ்ச்சியில் பிள்ளைகள் ஓட 
மலர்ந்தது சுய சம்பாத்தியத்தால் என் 
மனதும்! 

சில்லறைகள் 
சுமப்பது  மிகவும் 
சுகமானது!

'வீட்டில் ஓய்வு எடுங்களேன் அப்பா'
மகனின் வார்த்தைகள் மனதை வருடினாலும்.... 

பாலின் ருசிகண்டுவிட்ட பூனைபோல்!
பிறர் மதிப்பில் உயர்ந்து 
போற்றப்பட உதவும்
உழைப்பின் ருசியை 
உணர்ந்துவிட்டபின்...  

வயோதிகத்தில் 
உண்ணும் மருந்துகளைவிட

ஓய்வு கசப்பதென்னவோ 
உண்மைதான்! 

முத்துப்போல் ஜொலித்து 
முதல் மரியாதையை பெற்று தருகின்றன 

உழைப்பவனின் 
வியர்வைத்துளிகள்- என என் சொந்த 

கருத்துக்களில் 
செருக்கேற நடந்தேன்....

ஒருவேளை .........

அடாது ஆடும் கடலும் 
உவர்ப்பது .....
அயராது உழைக்கும் 
அலைகளின் 
வியர்வையாலோ ??!!

என் மனமும் 
எடுத்து கொடுத்தது 
எழுச்சிமிகு எண்ணங்களை..... 

Friday, September 23, 2016

பரிமளித்திட வேண்டாமோ?


பகல் பொழுதில் வயல் வெளியில்
புல் மேய்ந்த கால்நடைகள் தந்தன
பூமிக்கு தன் சாணத்தை எருவாக
புதியதொரு செடி தோன்ற!

அழகான பூக்களும்
அக்கறையாய் தேன் சொரிந்து
உபசரித்தன மகரந்த சேர்க்கைக்கு
உதவிய வண்டுகளை!

பறவைகளும் பழங்களை உண்டு
பின் தன் எச்சத்தால்
அருகில் பரப்புகின்றது
அம்மரத்தின் விதைகளை!

சின்னஞ்சிறு மீன்களும்
சுத்தமாக்குகின்றன
தஞ்சமளித்த நீர் நிலைகளில்
தங்கும்  அழுக்குகளை தின்று!

இயற்கையாய் நிகழும்
இச்செயல்கள் இவ்வுயிரிகளின்
சிறந்த பண்புகளாய் எண்ணி, எண்ணி
சிலாகிக்க வைக்குதே!

பரிணாம வளர்ச்சியில்
பன்மடங்கு உயர்ந்துவிட்ட மனிதனின்
பண்புகளும் சேர்ந்து
பரிமளித்திட வேண்டாமோ??


Thursday, September 22, 2016

வரம் தருவாயா?

புத்தக குவியல்களில்
புதையலாய் கிடைத்த
புது கவிதையின் அழகு!

வீட்டின் வாயிலில்
வாழ்வின் வெற்றியை முன்னமே
கணிக்கும் கண்கவர் வண்ண
கோலங்களின் அழகு!

அலையென அசையும்
கருங்கூந்தலின் அழகு!

பரந்த வானத்தில்
பறவை போல்
பறக்கும் விமானத்தின் அழகு!

தேன் கூட்டை
தட்டி கலைத்தது போல்
பள்ளி முடிந்து
பரவசமாய் ஓடும் பிள்ளைகள் அழகு!

சீட்டுக்கட்டை
அடுக்கியது போல்
பேருந்தில் இடமின்றி
நெருக்கிய பயணத்திலும் அழகு!

அடடா...
வெட்டி எறிந்த
விரலின் நகம் கூட
மூன்றாம் பிறைபோல் அழகோ அழகு!

கம்பன் வீட்டு
கட்டுத்தறி போல் ஆனதை உணர்ந்தேன்  நான்!

 உன் கடைக்கண் பார்வை...
என் எண்ணங்களை
எழிலாக்கி...
என்னையும்
கவியாக்கி...
விந்தைகள் பல புரியும்
வித்தகியானது பெண்ணே!

வரம் தருவாயா??!!
என்றென்றும் சிறந்த கவியரசனாக நான் வாழ!

Wednesday, September 21, 2016

இயற்கையே, உனக்கு ஒரு கேள்வி...

மழைக்கால மேகங்கள்
மயங்கி திரியும் வானில்!

நட்சத்திரங்கள் மறைந்து நின்று
நகராத கருமேகங்களை முறைக்கும்!

அடாது கொட்டும் மழையில்
இடுப்பு வரை தண்ணீரில்...

மெல்ல நகரப்பார்க்கும்
மக்கள் கூட்டம்!

பேருந்தில் சென்றவர்கள்
படகில் வீடு திரும்புகின்றனர்!

இந்த வெள்ளத்திற்கு
என்ன சிக்னல் கொடுப்பது
என்று குழம்பி பழுதாகி
எல்லா திசையிலும்
பச்சை காட்டும்
போக்குவரத்து சிக்னல்!

தொலைபேசி ஆபத்திற்கு உதவாமல்
தொல்லைபேசியாகின்றது!

மின்சாரத்தை மட்டும்
மிகவும் நேசித்து விட்டதால்
சில மணி நேரமாவது  வெளிச்சம் கிடைக்க
சிம்னி விளக்கு கூட இல்லை!

கவிழ்ந்து இருக்கும் இருளில்
கள்வர்களின் நடமாட்டம்
உதவும் நெஞ்சங்களை கூட
உள் தாழ்ப்பாள் போட வைக்கும்!

தற்காலத்தை ஒரே பொழுதில்
கற்காலமாக புரட்டிப்போட்டு...

அனைத்துயிரையும்
ஆட்டி படைக்க வல்ல இயற்கையே!

உன்னை செயற்கை வெல்ல
அமைதியாக அனுமதிக்கிறாய்!

பின்னொருநாள் உரிமையோடு  நீயே
ஈடு செய்து கொள்கிறாய்!

இயற்கையே, உனக்கு ஒரு கேள்வி...

உனக்கு இழைக்கப்பட்ட பிழைகளை
எந்த கணினியில்
நீ பதிந்து வைக்கிறாய்?

Tuesday, September 20, 2016

கடலே உனக்கு பயமோ?

கடலே கடலே...
அழகிய அலையின் ஓசை...

அசையாமல் கட்டிப்போடும்
அலை பாயும் மனதை!!
இசையாக வருடும் இதயத்தை!!

தலை கேசத்தை
கலைத்து விளையாடும்
கடல் காற்று!!

குட்டை நீரில்
குதித்தாடும் குழவி போல்
மேலும் கீழும் அசைந்தாடும் அலையில்
மெல்ல நகரும் கப்பல்!!

கடல் நீரில்
கால் நனைக்கவும்
கலங்கும் அழகிய
குமரி போல்
கரையில் ஒதுங்கி நிற்கும் படகுகள்!!

தன்னுலகம் எனும் இறுமாப்பில்
துள்ளி திரியும் மீன்கள்!!


ஒப்பில்லாத உன் சக்தியை
உலகிற்கு உணர்த்த
உணர்ச்சிவசப்பட்டு
பேரலைகளால் எங்களை மிரட்டி
பரவசப்படுவதை  ஏன் நீ  நிறுத்துவதில்லை ??!!

ஒரு வேளை...

நீயும் நிலம் போல
காகித பத்திரமாகி
பத்திரமாக்கப்பட்டுவிடுவாய்
வங்கி பெட்டகத்தில் என்ற பயமோ??!!




Saturday, September 17, 2016

பொன் மானல்ல பொய் மான்!

பூங்காக்களின் அழகு இன்று...
புது அர்த்தம் பெறுகிறது!

கண்மூடி ரசிக்கிறேன்...
காட்சிப்பிழையோ??!!

இதமான காற்று...
அதனை தென்றல் என்பார்களே??!!

என் நாசிக்குள் நுழைந்து 
இதயம் வரை இனித்தது!

இத்தனை விதமான மலர்கள் 
இவ்வுலகில் இருக்கிறதா??!!

கடவுள் மிகுந்த கலைத்திறனை 
காட்டியுள்ளார் பூக்களில்!

மஞ்சள், ஊதா, கருநீலம் 
கணிக்கவே முடியாத கலவைகளில் பூக்கள்!

பொறாமை பொங்கியது மனதில்...
பூக்களுக்கு அழகிய  பல வண்ணங்களா??!!

என்மீது ஏதோ வந்து விழுந்தது 
"என்ன இது? பறவையின் எச்சமா?"
"என் பொறாமைக்கு கிடைத்த பரிசோ?" கண்திறந்து பார்த்தால்...

நெகிழிப்பை ஈரத்துடன் என் தோளில் 
நச்சென ஒட்டியிருந்தது!

எதிரில்...
உடைந்து போன
ஊஞ்சலில் அமர்ந்து, தண்ணீர் அருந்திவிட்டு...

வீசிய நெகிழிப்பை பற்றிய 
விவரமே அறியாமல் 
வாய்த்துடைத்துக் கொண்டிருந்தது ஒரு குழந்தை!

சுற்றிலும் ஒரு சிறு புல்
செடி கூட இல்லாத வறண்ட பூங்காவின்...

மண்ணின் புழுதியில் குழந்தைகள்  உற்சாகத்தில் 
மகிழ்ந்து திரிந்தனர்

பூந்தடாகத்திற்கு வந்த
பொன்மானை கண்டது போல்!

இக்குழந்தைகள்  உணரவில்லை அவர்களுக்காக 
இவ்வுலகில் நாம் விட்டு வைத்திருப்பது...

பொன் மானல்ல 
பொய் மானென்பதை!!